Najstarsze sporty średniowiecza

Najstarszym sportem znanym na ziemiach polskich był rochwist, zapożyczony od Celtów. Były to wyścigi konne do słupa ustawionego na szczycie góry lub z wylotu wąwozu. Podobny wyścig zorganizowano w legendarnych czasach, został opisany w "Kronice Polskiej" Wincentego Kadłubka. W średniowiecznej Polsce uprawiano też rzut kamieniem, pływanie i bieganie. Nie znano natomiast gry w piłkę. Na zachodnich krańcach Rzeczpospolitej, dzięki wpływom Rusinów, popularne były walki na pięści jedną z nich w swych "Dziejach Polski" opisał Jan Długosz. Mówi on, że doszło do walki między rycerzem ruskiego księcia Włodzimierza, a przedstawicielem plemienia Połowców. Podobną walkę z Tatarami, oczywiście zwycięską stoczył w 1306 roku Borejko, przodek rodu Chodkiewiczów. Boks na pograniczu ruskim uprawiał także prosty lud. W "Kronice Sarmackiej Europy" znajdujemy na jego temat liczne wzmianki. Już wówczas, boks uważany był za bardzo niebezpieczny sport, w którym można było łatwo o uraz, a nawet śmierć.

| piękna łazienka - luksusowa glazura i płytki ceramiczne Dzieje polskiego sportu .